| تبليغات | X |
|
نظر به شیوه ی از درددل فرار کنیم به باغهای دویدن به دشت نور کمی برای سرکشی کودک خیال من است که تتًه پتًه اگر هم کند یقین دارد زبان شناس ترین مردمان معنایش اسیر دوران اند که از تبسم قندش دل دلیرترین آفتاب آب شده سرش اشاره پذیر وفور خواب شده
ناب شده و رفته از روش پله های ناب شدید و راز گرمی آرایش تمنایش به سبک بی مانند دویده در عقب درزهای کوک زده "فلوت تند دهاتی" که در قدیم ترین گوشه ی سوال من است: چگونه مستعد خواب را دچار کنیم و بی قرار در استراحت کمیاب گل فرو برویم؟
+ نوشته شده دوشنبه 21 خرداد1386 4:46 بعد از ظهر توسط هادی جهان آبادی
|
|
درباره وبلاگ  محمد هادی حسینی جهان آبادی
|